canım acıdı bir vakitler
anlamadım sebebini sorgulamadımda zaten
hatıratımda sade bir acı bulunmakta
belki doğmamıştım daha
ama biliyorum
hani ta derinden hissettim denir ya o biçim
biçimsel kaygılarımın bir eseri belki
belki hayata bakışımın vardığı nokta
nedense ilk defa düşündüm hakkında
ağladım sonra
tam olarak kavramasamda
önlenemez bir gerçekti
utandım sonra
ilk defa kendimden
bu sefer toplum ben yargılanan ben
hakim ben sanık ben
sustum sonra
içten gelen bir sükunet
manaya biçilen kaftan
zor gerçek önümde yürümeye çok yol
takatim hiç yok
0