Bir gündü sıcağın alnında büyükcene bir adada pedallara sertçe bastı bir adam. Gayreti ucu hala görünmemiş yokuşu
bitirebilmekti.Yanında yürüyen kalabalık için alışıla gelmiş bir durumdu bu, tepki vermediler. Adam yokuşun sonunda
kilisenin önünden döndü ve bisikletini yokuş aşağıya saldı. Yüzünde hemencecik bir tebessüm belirdi. Bu tebessüm giderek arttı ve adam kollarını havaya kaldırarak çığlıklar atmaya başladı. Artık bu durum alışıla gelmişin dışına çıkmıştı sessiz
kalabalıkların homurtuları başlamıştı. Adam birden bisikletin kontrolünü kaybetti ve kiliseye tırmanırken ip çekenlerin
iplerini kopararak ağaçların arasına sertçe bir düşüş yaşadı. Kimseye çarpmamış olması büyük bir şanstı. Kimi kızgın kimi
duruma anlam verememiş kalabalığın içinden ne de olsa insanlıktır diyenler adama yardıma doğru yöneldi. Adam düştüğü yerden toparlandı yüzünde ise hiç bir şey yaşanmamışcasına garip bir tebessüm vardı.
Mehmetali Batmaz